Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
23 / 3 / 2020

Μου λένε κάτι· το κοιτάζω και στο Διαδίκτυο. Χα! λέω, ωραίο το πρωταπριλιάτικο αστείο του Πρωθυπουργού!

Μετά, έρχεται η συνειδητοποίηση: Τι! Δεν έχουμε Πρωταπριλιά, γαμώ την πουτάνα μου!;

Καλά, συγνώμη τώρα, είπαμε ότι δεν μας διοικούν και οι καλύτεροι – είπαμε – αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι ή διεστραμμένοι ή διανοητικά καθυστερημένοι. Ή και τα δύο.

ΟΚ, για όσους τυχαίνει παρ’ελπίδα να μην το ξέρουν ακόμα: Από αύριο – ή, μάλλον, σήμερα – 23 Μαρτίου, ισχύει γενική απαγόρευση της κυκλοφορίας. Δηλαδή, δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι σου εκτός αν το έχεις δηλώσει με SMS ή αν έχεις συμπληρώσει ένα γαμημένο κωλόχαρτο που μπορείς να κατεβάσεις από το Διαδίκτυο. Σε περίπτωση που σε τσακώσουν οι μπάτσοι στο δρόμο και δεν έχεις κάνει ή το ένα ή το άλλο, πληρώνεις 150 ευρώ. (Το γράφει εδώ.)

Για να πας, ας πούμε, να πάρεις τσιγάρα πρέπει να το δηλώσεις στην Αστυνομία...

Και ξαναρωτάω: Οι άνθρωποι είναι διεστραμμένοι ή διανοητικά καθυστερημένοι; Γιατί σίγουρα δεν είναι Πρωταπριλιά.

Τις προάλλες είχα γράψει για πλάκα: η Χούντα της Μεγάλης Πανούκλας. Δεν έπρεπε να το είχα γράψει. Έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα.

Τις προηγούμενες ημέρες, είχα κατεβεί στο κέντρο της Αθήνας και είχα δει τα πάντα με κατεβασμένα τα ρολά σαν μεταποκαλυπτικό σκηνικό. Τι έλεγα ότι το σουπερμάρκετ ήταν σαν από βιβλίο του Ballard; Δεν είχα δει τίποτα ακόμα. Ολόκληρη η Αθήνα ήταν τώρα σαν σκηνικό από βιβλίο του Ballard. Γενική ερήμωση...

Και θες να σου πω πως αισθάνθηκα; Τρομοκρατημένος.

Αλλά δεν ήταν ο κορονοϊός που φοβόμουν. Ήταν το πόσο δεκτικοί μπορούν να αποδειχτούν οι άνθρωποι σε τέτοια ακραία μέτρα. Το να κλείνεις ολόκληρη την πόλη δεν είναι τίποτα λιγότερο από ακραίο, ενώ επαρκούν οι περιορισμοί εισόδου στα καταστήματα που ήδη ισχύουν (μέχρι 4-5 άτομα κτλ) και η ανάγκη για τους υπαλλήλους να φοράνε μάσκες και γάντια. Και η ανάγκη, επίσης, για σωστή ενημέρωση των πολιτών ώστε να μη συνωστίζονται. Όχι απαγόρευση – ενημέρωση. Γιατί στην απαγόρευση μαθαίνουμε λάθος.

Εκτός του ότι, φυσικά, η οικονομία, ήδη κατεστραμμένη, θα πάει κατά διαόλου μετά από αυτά...

Και τώρα; Έρχεται το ΑΚΟΜΑ χειρότερο: μη βγαίνεις απ’το σπίτι σου αν δεν δηλώσεις πρώτα στην Αστυνομία πού πας.

Καλά, δεν ντρέπεστε, ρε πούστηδες; Αυτά ούτε ο Πατακός δεν τα είχε κάνει.

Τώρα, είναι ο Κούλης ο Κουλός και το τσούρμο του – πειρατές που σφετερίστηκαν κατά λάθος την κυβέρνηση...

Δεν ντρέπεστε;

Εντάξει, μέτρα να παρθούν για να καταπολεμηθεί ο γαμιολοϊός που κανείς δεν ξέρει από πού ήρθε (ίσως από το Διάστημα). Αλλά τι σχέση έχει το πού πάει ο καθένας όταν βγαίνει από το σπίτι του; Πώς αυτό βοηθά στην καταπολέμηση του γαμιολοϊού; Θέλω να πάω στο περίπτερο να πάρω τσιγάρα. Αν το δηλώσω στην Αστυνομία μέσω SMS ή το γράψω σε χαρτί, πώς ακριβώς αυτό βοηθά στην καταπολέμηση του κορονοϊού; Γιατί, πραγματικά, δεν μπορώ να φανταστώ ΚΑΝΕΝΑΝ τρόπο με τον οποίο αυτό βοηθά στην καταπολέμηση του κορονοϊού (και η φαντασία μου είναι αρκετά μικρή όπως όλοι γνωρίζουν). Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι έχω μπλέξει με φασίστες που θέλουν να παρακολουθούν τις κινήσεις μου. Ούτως ή άλλως, πάλι θα πάω εκεί που είναι να πάω· τι αλλάζει;

Παπάρες...

Όπως έλεγα, ή διεστραμμένοι ή διανοητικά καθυστερημένοι.

Αν είναι να σας πιάσει η Πανούκλα θα σας πιάσει, όσο και να χτυπιέστε. Και το μόνο που ΔΕΝ πρόκειται να σας σώσει είναι το να βάλετε την Αστυνομία να κυνηγάει τον πολίτη που πάει προς το σουπερμάρκετ.

Αρχίζω να είμαι με το μέρος του κορονοϊού σ’αυτή την υπόθεση. Τουλάχιστον, αυτός είναι απλά φονιάς, όχι τύραννος.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)

 

Γιατί Δεν μας Αρέσει η Παράδοσή μας;


Οι συγγραφείς φανταστικής λογοτεχνίας, στην Ελλάδα, έχουν αρκετές φορές κατηγορηθεί από διάφορους ότι δεν τους αρέσει η ελληνική παράδοση, ότι δεν τη χρησιμοποιούν μέσα στις ιστορίες τους αλλά χρησιμοποιούν την «ξένη» παράδοση.

Ή, μάλλον, αυτό είναι αρκετά γενικό· δεν ισχύει για όλους τους συγγραφείς φαντασίας στην Ελλάδα. Υπάρχουν και ορισμένοι που, φανατικά μάλιστα, γράφουν ιστορίες με έντονη βάση στην ελληνική παράδοση. Αλλά το κάνουν μόνο ορισμένοι, και καλό είναι αφού τους αρέσει. Όμως δεν το κάνουν όλοι, και όσοι δεν το κάνουν έχουν συχνά μπει στο στόχαστρο. Έχουν ακουστεί διάφορα άσχημα λόγια, ότι δεν είναι «αρκετά ελληνικά» αυτά που γράφουν, ότι «δεν τους αρέσει η Ελλάδα», ότι «είναι ξενόφερτη η θεματολογία τους», και παρόμοια μαργαριτάρια.

Κάποιοι φαίνεται να νομίζουν ότι, αν είσαι Έλληνας, πρέπει συνέχεια να γράφεις για τον Δία και τον Ηρακλή, για την Ελληνική Επανάσταση, ή για την καταστροφή της Σμύρνης· για τη Χούντα, για τον Εμφύλιο, ή για την Αντίσταση. Οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται! Αν είσαι Έλληνας. Αν είσαι ξένος, εντάξει, όλα καλά· γράψε ό,τι γουστάρεις, βρε αδελφέ. Αλλά, αν είσαι Έλληνας, πρέπει να έχεις περιορισμένη θεματολογία. Για κάποιο μυστηριώδη λόγο.

Αυτό, βέβαια, πάει κόντρα στη νοοτροπία της φανταστικής λογοτεχνίας που – όπως το βλέπω εγώ, τουλάχιστον – είναι να εξερευνάς συνεχώς καινούργια πράγματα και καινούργιες ιδέες.

Εννοείται πως είναι προκατειλημμένο και κακόηθες να κατηγορεί κανείς τους συγγραφείς φαντασίας ότι αυτά που γράφουν «δεν είναι αρκετά ελληνικά», όμως κανείς δεν φαίνεται να αναρωτιέται γιατί αυτοί οι συγγραφείς δεν χρησιμοποιούν την ελληνική παράδοση στη λογοτεχνία τους.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουλίου (21/7)


αμφιλεγόμενα κινούμενα σχέδια, και The New Northland (του Louis Pope Gratacap – 1915), και Jasmine Becket-Griffith & David Van Gough (παραμυθένια, νεκροσουρεαλιστική τέχνη), και ελληνικοί μύθοι σε ταινίες, και The Cube (του Jim Henson – 1969), και η λεηλασία της επιστημονικής φαντασίας (από τους σύγχρονους τεχνολογικούς γίγαντες), και The Cosmic Dope (φιλμ ΕΦ μικρού μήκους), και Δαιμονικά, Χίμαιρες, & το Γκροτέσκο στη Γαλλική Γοτθική Γλυπτική, και το Ατελιέ Heinrichs & Bachmann (εξώφυλλα για βιβλία φαντασίας: ’60–’80), και Clifford D. Simak (μυθιστορήματα ηρωικής φαντασίας), και Bob Peak (τέχνη από την ταινία Excalibur), και Sweets to the Sweet (ο Robert Bloch στην οθόνη), και Richard Powers (ψυχεδελικοσουρεαλιστική τέχνη εξώφυλλων φαντασίας), και: ακόμα περισσότερα στο LinX...